رفیق فرامرز میربها

رفیق فرامرز میربهارفیق فرامرز متولد 1331 در شهر زنجان بود. او به موازات تحصیل شبانه در دانشکدۀ علم و صنعت، روزها نیز به معلمی و تدریس کودکان اشتغال داشت و در تعطیلات تابستانی با علاقه ای که به کارهای فنی و صنعتی داشت و به قصد شناخت بیشتر کارگران، به کارگری می پرداخت.
رفیق فرامرز که با ایدئولوژی مارکسیسم – لنینیسم آشنائی داشت، در مبارزات صنفی و سیاسی دانشجویان بسیار فعال بود. او پس از پیوستن به «راه کارگر» نیز ابتدا در محیط های دانشجوئی و سپس در کمیتۀ همآهنگی معلمان با نام مستعار «مرتضی» با جدیت و حرارت تمام به فعالیت انقلابی پرداخت.


رفیق فرامرز وظایف مبارزاتی و تشکیلاتی خود را به ویژه هنگامی که آگاهی و اعتقاد کامل به اصولیت آنها داشت، با شور و از خود گذشتگی هرچه تمام تر انجام می داد. او که همواره سرزنده و خنده به لب بود، با مهر و محبت فراوانی که به طور طبیعی از وجودش بیرون می زد، اطرافیانش اعم از رفقای هم سنگر، خانواده و هم کاران در محیط کار را مجذوب می ساخت. او به عنوان انسانی شریف که با نهایت تواضع و با روئی گشاده و علاقه ای آشکار آمادۀ کمک به دیگران بود، در میان نزدیکان و آشنایانش شهرت داشت.
رفیق فرامرز یک بار در اواخر سال 1358 از طرف پاسداران کمیته دستگیر شد، اما به فاصلۀ یک هفته آزاد گردید؛ اما در دومین دستگیری اش که در شهریور سال 60 و با شناسائی توسط جاسوسان انجمن اسلامی دانشکدۀ علم و صنعت صورت گرفت، راه بی بازگشت را پیمود. او را به بازداشتگاه «کمیتۀ مشترک ضد خراب کاری» سابق که در رژیم اسلامی به بند 3000 زندان اوین معروف شده است، برده و شدیداً شکنجه کردند. رفیق فرامرز چون ستون فولادین و نیرومند در برابر شکنجه های جلادان رژیم اسلامی ایستاد و لب از لب باز نکرد. در تمام مدت شش ماهی که از دستگیری تا شهادت او گذشت، کسی از محل زندانی بودن و از سرنوشت او خبردار نشد. روز نهم بهمن ماه 1360، پس از واقعۀ آمل، رفیق فرامرز را در یک قتل عام وحشیانه به همراه چند صد تن از فرزندان قهرمان خلق، اعدام کردند.
رفیق فرامرز به خاطر مبارزه در راه آزادی و سوسیالیسم، به خاطر دفاع از منافع دمکراتیک مردم و منافع طبقاتی کارگران و به خاطر پایمردی و عزم خلل ناپذیرش در این مبارزۀ مقدس، به دست رژیم اسلامی ضد دمکراتیک و حامی بهره کشی و بهره کشان، به شهادت رسید. اما با وجود انقلابیون بی باک و تسلیم ناپذیری چون فرامرز که تا آخرین نفس با استبداد و بهره کشی بجنگند و سر تسلیم در برابر خودکامگان و سرمایه داران فرود نیاورند، یقیناً راه فرامرز سد ناکردنی خواهد بود و آرمان والایش به پیروزی خواهد رسید.

Advertisements

پاسخ

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s