طاهر قنبری یکی از چند ده هزار جانباخته راه آزادی و سوسیالیسم!

taherرفیق طاهر قنبری سال ۱۳۳۷ در روستای دهشال از توابع آستانه و لاهیجان در خانواده ای کشاورز و زحمتکش بدنیا آمد. پدرش صفر همه تلاشش را در جهت ارتقاء تحصیلی فرزندانش، از جمله طاهر بکار برد. رفیق طاهر قبل از انقلاب بهمن۵۷ از دانشسرای مقدماتی لاهیجان فارغ التحصیل و شغل آموزگاری را با عشق دنبال میکرد. در سر پرشور رفیق طاهر آزادی‌طلبی و عدالت‌خواهی و مطالبات خستگی ناپذیر مارکسیستی فوران داشت. به خواندن ادامه دهید

Advertisements

خدیجه جابری ما را تنها گذاشت!

اندوهش؛ غروبی دلگیر است در غُربت و تنهایی.

هم‌چنان که شادی‌اش؛ طلوعِ همه آفتاب‌هاست!

1 به خواندن ادامه دهید

به یاد رفیق مجید سیمیاری!

با ورود مجاهدین به فاز مسلحانه و آغاز دهه شصت و بگیر و ببندها، امنیت فعالان سیاسی به خطر افتاد. در چنین شرایطی سازمان برای حفظ امنیت نیروهایش اقدام به برخی جابجائی ها کرد. مجید (رحیم) یکی از فعالان سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) بود که از شهرستان به تهران انتقال داده شد.

photo_2018-04-14_10-52-42

رفقا مجید سیمیاری (چپ) و عادل طالبی (راست)

به خواندن ادامه دهید

یادمان رفیق عمر محمدی رفیق کاوه

رفیق عمر محمدی (کاوه) چشم از جهان فرو بست!

اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)

1

رفیق عمر محمدی (کاوه) عضو با سابقه سازمان ما در روز پنجشنبه ۶ مهر ۱۳۹۶ ( ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۷) بر اثر مرگ ناگهانی، زندگی را وداع گفت.

 

به خواندن ادامه دهید

با یاد خاطرۀ رفیق عمر محمدی (کاوه)

باران گریه بارم با قامتی خمیده

1

در آستانه ی اشک مي مانم و

قَد مي شکنم

و دريغم مي آيد

که ديگرکسي نتواند تو را به نام بخواند

هوا پُر از ترّنمِ بالِ پرنده هاست

تا طليعه ي فردا نامِ تو را به پيشاني بَرَد

و دريغ ما را

در حسرتِ بال های خون چکانِ آن پرنده ای که تو بودي

نه!

باور نمي کنم

که از تو تنها نامي نقرِ بر سنگ بماند

(سیاوش میرزاده)

به ياد عاشق ترين زندگان

1«اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)به مناسبت يازده دی، روز شهدای سازمان»یازده دی سالروز جانفشاني رفيق عليرضا شكوهي، اولین دبير اول سازمان، روز شهداي سازمان ما است. رفيق عليرضا شكوهي كه يكي از درخشانترين سمبل هاي مقاومت جنبش كمونيستي ايران بود و مقاومت و رزمندگي انقلابي اش در زندان هاي شاه و شيخ زبانزد همه، راه را تا پایان آن سرافرازانه پيمود و با سينه اي پُر راز، از اسرار سازماني و رفقايش در۱۱ دي سال ۱۳۶۲ در برابر جوخه مرگ ايستاد و جاودانه شد. او كه همواره می گفت: » آرمان های بزرگ، فداکاری های بزرگ می خواهد » با مرگ سرخ اش، خود جلوه درخشانی از این آموزه شد.

به خواندن ادامه دهید